Zondagochtendoverdenking

Daar zit hij dan naar het Sinterklaasjournaal te kijken, mijn eigen minimakker in een veilige en stabiele omgeving, dan dwalen mijn gedachten af naar die 29 kinderen die ik uit een ontvoeringssituatie naar Nederland teruggehaald heb.

Afbeelding

Het zijn alweer 29 kinderen die door mijn directe of indirecte inzet naar hun rechtmatige ouder in Nederland zijn teruggebracht, maar wat waren de “gevolgen” voor mij ……….

Weinig namen ken ik nog, veel repatriëringsacties ben ik alweer vergeten, op een aantal na, dat aantal die extreem “bijzonder” waren zijn mij bijgebleven als de dag van gisteren, hierbij denk ik aan Venezuela, voormalig British Gyuana, Polen, Amerika, Mexico, Syrië, Libanon, Dubai, Grenoble, China, Marokko, Tunesië en Irak. Zeer zeker ben ik er een aantal vergeten, maar vergeef mij dat want mijn leven is net als een “rollercoster”, af en toe weet ik van achteren niet meer dat ik van voren ook nog leef.

Zelfs een verdachte (Voodoo) dood van de 9 maanden oude Arjun Chedie uit Leeuwarden opgelost, wat mij niet in dank werd afgenomen waardoor mijn naam herhaaldelijk door het slijk werd gehaald.

Afbeelding

Dan zit ik nu weer in zo een periode dat ik mij afvraag: “waarvoor doe ik het toch allemaal?”

Ik heb zelf een klein kind die mij nog nodig heeft, ik heb nog een oudere zoon die ook nog voor de grote en gruwelijke wereld moet worden klaargestoomd en dan zet ik mijn eigen leven op het spel voor andere (vreemde) kinderen in ontvoeringssituaties, andere kinderen die eigenlijk door onze Staat der Nederlanden teruggehaald moeten worden maar die het aantoonbaar nalaten.

Hoor ik nog wel eens wat van of over al die kinderen die door mijn inzet zijn teruggehaald, het antwoord hierop is simpel, een dikke vette NEE. Het enige wat ik aan iedere ouder vraag is: “stuur mij met de Kerst een kaartje om te laten weten dat alles goed is”, meer heb ik nooit gevraagd, maar ook dit simpele kaartje blijkt teveel gevraagd te zijn.

HET ZIJ ZO.

Middels diverse blogs en artikelen tracht men mij onderuit te halen, de kantlijnlopers die het allemaal beter weten, die figuren die nog nimmer 1 vinger voor een ander kind hebben uitgestoken omdat zij besmet zijn met het “me, myself and I“-virus.

Er gaat geen week voorbij of ik zou mij moeten verantwoorden voor mijn inzet, maar de verantwoordingsvragers kunnen alleen maar bergen shit en drek over mij op de digitale snelweg publiceren waarbij enig “onderzoek” ontbreekt …. de SUKKELS.

Ik heb vrede met mijzelf, ik heb gedaan wat ik moest doen, ik heb gedaan wat onze overheid heeft nagelaten, maar heb onvrede met dat 1 nooit ontvangen kaartje, onvrede met die verdwaasden die vanachter de geraniums het allemaal wel weten.

Alvast prettige Kerstdagen toegewenst.

Afbeelding

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Bedreiging, BJZ, Crime, Irak, Jeugdzorg, Juridisch, Kinderontvoering, Laster, loyaliteitsconflict, Media, OM, Openbaar Ministerie, Persoonlijk, Polen, Politiek, Recht, smaad, Strafrecht en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.